நான் பிறந்து வளர்ந்த
மதுரை புதிதாய் தெரிந்தது
அவளை பார்த்த நொடி முதல்

வாய் வழியில் மழலை மொழி
பேசத்தெரியாவிட்டாலும்
கண்பார்வை வலி பேசும்
மழலை ஆனேன்

நான் தலைகுனிந்து
அவள் காலை தொட்ட
நிமிடத்திலேயே
மோட்சத்தை தொட்டுவிட்டேன்

அவளோடு நான் கழித்த
பொழுதுகள்
நிழற்படமாய் நாளும் ஓடுகிறது
என் நினைவில்

என் உயிரை
எனை அறியாமல் அவள் வசம்
கொடுத்துவிட்டு
அவள் நிழலாய்
நான் மாறக்கண்டேன்

அவள் எனைக் கண்டபொழுது
அவள் கண்ணில் கண்ட
ஏக்கத்தை
கவிதையில் வர்ணிக்க முயற்சித்தேன்
முடியவில்லை
என் கண்ணீரோடு முடித்துவிட்டேன்

பிரசன்னா தமிழ்

என் 

இரத்த சிவப்பணுக்கள் 

யாவும் 

வெள்ளையணுக்களாய்

மாறினாலும் 

தடுக்க முடியவில்லை 

விந்தணுவின் விதையிலிருந்து 

வந்த அவளின் 

காதல் நோயை 

பிரசன்னா தமிழ் 

நான் காய்ச்சல் என்று 

மருத்துவரை அணுக 

அவர் 

வைரஸ் காய்ச்சல் 

என்று மருந்தாக

உன் முத்தத்தை 

பின்புதான் 

என் பின் மண்டைக்கு 

உரைத்தது 

அது 

காதல் வைரஸ் என்று 

பிரசன்னா தமிழ் 

நிலவாய் அவள் முகம்

காலத்தின் கட்டாயத்தால்

நீ
கடல் கடந்து சென்றாய்

அன்று முதல்
அந்த கடலில் நிலவாய்
அவள்முகம் 
நித்திரை வேளைகளில்